Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρτυρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρτυρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021

Η Ιστορία ζωντανεύει στην τάξη μας!

      Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για  την 28η Οκτωβρίου και στην προσπάθειά μας να γνωρίσουν βιωματικά οι μαθητές και οι μαθήτριές μας τι συνέβη τα χρόνια εκείνα στον τόπο μας, τούς ζητήσαμε να μας φέρουν μαρτυρίες από συγγενικά τους πρόσωπα.

     Δύσκολα χρόνια για όλη την Ελλάδα αλλά και για την περιοχή μας, άφησαν ανεξίτηλες μνήμες σε όσους τα έζησαν αλλά και στις επόμενες γενιές που ρουφούσαν τις αληθινές ιστορίες που τους αφηγούνταν οι μεγαλύτεροι σαν να ήταν παραμύθια.

      Ένας από αυτούς είναι και ο παππούς του μαθητή μας Ευθυμίου Σίσκου, μαθητή της Ε΄τάξης ,  ο κ. Κώστας  Πιπερόπουλος, αλλά και η γιαγιά της Κασσιανής-Βασιλικής Αντωνίου, μαθήτρια επίσης της Ε΄τάξης  κ. Ηλιοπούλου, οι οποίοι είχαν την καλοσύνη να ηχογραφηθούν από τα εγγόνια τους και να αφηγηθούν τις αληθινές ιστορίες που γνώρισαν από τους δικούς τους παππούδες. Σας τις παρουσιάζουμε ως ένα μικρό δείγμα της προφορικής μας ιστορίας η οποία πρέπει να μείνει ζωντανή και στις επόμενες γενιές.

      Είχαμε όμως και την ιδιαίτερη χαρά να φιλοξενήσουμε την Τρίτη 26 Οκτωβρίου, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου,  στην τάξη μας, τον παππού του Ευθύμη, ο οποίος με πολλή παραστατικότητα και ζωντάνια μας αφηγήθηκε γεγονότα  που του εξιστορούσε η γιαγιά του όταν οι Γερμανοί μπήκαν στο χωριό τους και η ίδια κινδύνευσε μαζί με τα 5 μικρά της παιδιά. Μας είπε και άλλα πολλά, παίρνοντας αφορμή από τις ερωτήσεις των παιδιών, όχι μόνο για τον πόλεμο αλλά και  για τα παιδικά του χρόνια και τις ιδιαίτερες συνθήκες μέσα στις οποίες μεγάλωναν τα παιδιά παλιότερα.

      Τους ευχαριστούμε θερμά και τους ευχόμαστε να έχουν υγεία και με τις ωραιότατες αφηγήσεις τους να κρατούν άσβηστες τις μνήμες εκείνων των χρόνων.

 



 

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ‘40




Στον  πόλεμο  του  40  ο  παππούς  μου  ήταν  6  χρονών.  Είδε  πολλά  πράγματα  με τα  μάτια του  και  τα  θυμάται  ακόμα. Μου  είπε  ότι  όταν ήρθαν οι  Ιταλοί  κρύφτηκε  με  τους  γονείς  του  σε σπηλιές  πάνω  στα  βουνά.  Είχε πολύ  κρύο  και πολύ  χιόνι.
 Τρώγανε  χόρτα, χελώνες, σκαντζόχοιρους  και  ό,τι  άλλο βρίσκανε στο βουνό  και  ψωμί  που  το  λέγανε  Μπομπότα  που  το  κλέβανε  από τους   Ιταλούς  στρατιώτες   Πέρασαν  πολύ  δύσκολα  χρόνια  γιατί  οι  Ιταλοί  κάψανε  τα  σπίτια τους.
Οι  Έλληνες   στρατιώτες  περπατούσαν  μέρες  και  νύχτες  μέσα  στο χιόνι  για  να  πολεμήσουν  τους  εχθρούς,  ανάμεσα  σε  αυτούς  ήταν  και  ο  μπαμπάς  του  παππού  μου.
 Ευτυχώς,  που  η  Ελλάδα  αν  και  είναι  μικρή  σαν  χώρα  έχει  μεγάλη  ψυχή  και  εμείς   οι  Έλληνες  πρέπει  να  είμαστε  περήφανοι  για  αυτήν.           
Η ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΤΗΣ Ε΄ ΤΑΞΗΣ
ΝΙΚΗ ΒΥΣΣΟΥΛΗ

Το περιστατικό που μου διηγήθηκε ο παππούς έγινε το 1940 όταν ήταν πέντε ετών  στην περιοχή Μαλαπέστα Μαυροχωρίου. Στην αρχή των Ιταλικών βομβαρδισμών οι κάτοικοι του χωρίου καθόταν στα σπίτια τους φοβισμένοι .
Ύστερα από μερικές ημέρες πήραν την απόφαση να ανέβουν στη σπηλιά για να προστατευτούν από τις βόμβες των αεροπλάνων. Ο προπάππους μου κουβάλησε τον παππού μου στην πλάτη μαζί με τη υπόλοιπη οικογένεια. Έμειναν εκεί τρώγοντας ψωμί και τυρί για δέκα ημέρες.
Τότε ο κόσμος  από το φόβο του δεν άναβε ούτε κερί. Μετά τους βομβαρδισμούς επέστρεψαν στα σπίτια τους
Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ Ε΄ ΤΑΞΗΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΓΟΥΓΟΥΣΗΣ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...